MÊRDÎN - Ramazan Kiran ku piştî 33 salan ji girtîgehê derket, diyar kir ku banga Abdullah Ocalan moral daye wan û got: "Divê Rêbertî di nav gel de be."
Ramazan Kiran ku di 9'ê Nîsanê de piştî 33 salan ji Girtîgeha Girtî ya Tîpa T ya Yozgatê derket, li ser dema xwe ya di girtîgehê de û binpêkirinên mafên mirovan ên ku ew pê re rû bi rû maye nirxandin kir.
Kiran bi bîr xist ku ew di Hezîrana 1993'yan de dema ku ew 23 salî bûye li nuqteyeke kontrolê ya rê li navçeya Dêrikê ya Mêrdînê hatiye binçavkirin û wan rojan wekî "serdemeke ku gund dihatin şewitandin, mirov dihatin windakirin û binpêkirinên mafên mirovan ên giran pêk dihatin" bi nav kir.
Kiran diyar kir ku piştî binçavkirinê îşkenceyên giran lê hatine kirin û got: "Çavên me girtî bûn. Me nizanibû em dibin ku derê. Bi rojan îşkence li min kirin. Rêbazên wekî feleqe, daliqandina Filistînê û gelek rêbazên din hatine bikaranîn." Kiran her wiha got ku piştî binçavkirinê ew birine Dadgeha Ewlehiyê ya Dewletê (DGM) û paşê hatiye girtin. Pêşî ew şandine Girtîgeha Tîpa E ya Mêrdînê û dû re jî şandine Girtîgeha Amedê.
Kiran ku di navbera salên 1993 û 1995'an de li Girtîgeha Amedê maye, bi bîr xist ku di vê heyamê de li girtîgehê êriş çêbûne û hin hevalên wî birîndar bûne û jiyana xwe ji dest dane. Kiran diyar kir ku paşê ew hatiye veguhastin girtîgehên Yozgat, Bolû û Dîlokê û polîtîkayên zextê yên bi heman rengî li van girtîgehên cuda jî berdewam kirine. Kiran got: "Me qet serî netewand. Dayik, bav û xwişk û birayên min li zarokên min xwedî derketin. Dema ku ez di girtîgehê de bûm, bavê min mir." Kiran bilêv kir ku wî şeş pirtûkên helbest û romanan li girtîgehê nivîsandiye lê nekariye wan çap bike û got: "Min dixwest pirtûkên xwe derxim, lê min dernexist ji ber ku ji min re hatibû gotin ku ew ê werin nirxandin. Gihîştina agahdariyê li girtîgehê sînordar e."
'PÊŞKETINA YEKALÎ NE PÊKAN E'
Kiran behsa Pêvajoya Aştî û Civaka Demokratîk a ku ji hêla Rêberê Gelê Kurd Abdullah Ocalan ve hatiye destpêkirin kir û got: "Bi banga Rêbertî re, dema ku em di hundir de bûn, me moraleke mezin wergirt. Bi rastî, heta berî bangê jî, em ji hin guhertinên di nêrînan de haydar bûn. Lêbelê, me nikarîbû bi tevahî fêm bike ka ew çi ye. Lê bi banga Rêbertî re, me rewşê fêm kir û kêfxweşiyeke mezin li me peyda bû. Ji ber ku hesta ku hevalên me yên li her qada têkoşînê dê bibin yek di hundurê me de şiyar bû. Ev ji bo me gelek watedar bû."
Kiran destnîşan kir ku ji bo çareseriyê gavên beramberî pêwîst in û got: "Pêşveçûna yekalî ne mimkun e. Divê gavên beramberî hebin. Divê bandora civakî ya Rêbertiyê bê guman were dîtin. Ji ber ku hebûna wî di nav gel de dê ji bo hemû gelan di warê çareseriyê de bandoreke mezin biafirîne."